More servicesWindows Live
HomeHotmailSpacesOneCare
 
MSN
Sign in
 
 
Spaces home  mashimaro's spacePhotosProfileFriendsMore Tools Explore the Spaces community

mashimaro's space

March 18

ความรักคืออะไร

“รักคืออะไร" ?
ไม่มีใครสามารถตอบได้ตรงกับใจทุกคนในโลก
เพราะ “รัก” มีมากมายร้อยพันที่แต่ละคนจะขีดเขียน หรือนิยามขึ้นมา
ของคนโน้น . . . ความรักอาจจะเป็นอย่างนี้
แต่ของคนนี้ . . . อาจจะเป็นอย่างนั้น

"รัก หรือ ความรัก" คืออะไรก็ได้ แล้วแต่เราอยากจะให้เป็น
"ความรัก"อาจจะไม่ต้องมีเหตุผล ไม่ต้องรู้สาเหตุ
ก็สามารถเกิดขึ้นได้

"ความรัก" ทำให้ใครบางคนรู้สึกดี อิ่มเอม เต็มตื้น สุขใจ
มีความหวังกับร้อยความฝัน ไม่เดียวดาย ไม่อ้างว้าง
แต่ "ความรัก" ของใครบางคน อาจทำให้ร้อนรุ่ม กระวนกระวาย สับสน
. . . เหมือนคนที่หาทางออกให้กับตัวเองไม่เจอ . . .

บางคน . . . พอใจที่จะมี "ความรัก" ขอได้แค่ "แอบรัก"
พอใจที่ได้เห็นหน้า ได้ฟังเสียง
มีความสุขแม้ว่าจะต้องมี “ความรัก” กับคนที่มีเจ้าของแล้ว
มีความสุขเพียงเพื่อได้เห็นหน้าเท่านั้นก็พอ
มีความสุขที่ได้รัก แม้ว่าเขาคนนั้นจะเป็นคนเลวๆ ๆ ในสายตาคนอื่นก็ตาม

แต่ในความเป็นจริง . . .
สิ่งเหล่านี้ อาจจะเอื้อมมือคว้าเท่าไหร่ก็ไม่มีวันได้สัมผัส
เมื่อเป็นเช่นนี้จึงทำให้บางคน . . .พอใจที่จะหยุด
. . . และจบความสัมพันธ์แบบนี้ลง
ทั้งนี้ทั้งนั้นเพื่อคนอีกคน หรือ เพื่อตัวเอง
จึงขอยอมที่จะเจ็บปวด และร้าวรานใจเพียงคนเดียว

แต่ "ความรัก" ใช่ว่าจะจบลง หรือ สิ้นไป
เพราะนี่ เป็นแค่การเริ่มต้นของ "การมีความรัก"
เป็นการเรียนรู้ที่จะก้าวไป นี่เป็น "ก้าวแรก"
และนี่ก็เป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งของ “ความรัก” เท่านั้น

“ความรัก” ไม่สามารถบอกได้ว่า ถูก หรือผิด
เพราะ “ความรัก” มันเป็นเรื่องของความรู้สึกของแต่ละคนมากกว่า
คนเราไม่สามารถสั่งใจให้รู้สึกได้
หากใจไม่รัก ก็ . . . คือ ไม่รัก
และหากใจรักก็คงบอกความรู้สึกว่า “ไม่รัก . . . ไม่ได้”
March 17

Time Of Story

ในร้านกาแฟเล็กๆแห่งหนึ่ง มีแขวนกระดิ่งเล็กๆไว้ที่ประตูร้าน
ทุกครั้งที่มีแขกเข้าร้าน ก็จะทำให้กระดิ่งนั้นส่งเสียงดัง `Ding Ding` วันหนึ่ง มีผู้ชายคนหนึ่งอายุประมาณ 30 กว่าปี
เข้ามาในร้านกาแฟนี้ เจ้าของร้านสาวสวยก็รีบออกมา
 
ต้อนรับให้เขานั่งด้านใน
 
กาแฟแก้วนึงครับ”
>>>“ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ”
>>>เจ้าของร้านสาวพูดพลางยิ้มให้อย่างมีมารยาท
>>>แล้วก็ไปบดเม็ดกาแฟและตั้งกาต้มกาแฟ ชายหนุ่มนั่งมองหญิงสาวอยู่ตลอด
>>>ไม่นานนัก เจ้าของร้านสาวก็นำกาแฟมาเสิร์ฟให้ที่โต๊ะชายหนุ่ม
>>> 
>>>“ขอบคุณครับ”
>>> 
>>>“คุณเพิ่งมาเป็นครั้งแรกใช่ไหม? รู้สึกว่าที่นี่เป็นอย่างไรบ้างคะ?”
>>> 
>>>เจ้าของร้านสาวถาม
>>>
>>>“ใช่ครับ ผมรู้สึกว่าที่นี่บรรยากาศดีมากๆเลยครับ”
>>>
>>>“ฉันก็ชอบบรรยากาศของร้านนี้มากเหมือนกัน
>>>ถึงแม้ว่ากิจการร้านนี้ไม่ค่อยดีนัก ฉันกับสามีก็เสียดายไม่
>>>อยากจะปิดร้านทิ้ง”
>>>
>>>ทั้งคู่เงียบไปสักพัก
>>>
>>>“ผมขอถามอะไรคุณบางอย่างได้ไหมครับ? เอ่อ... ก่อนที่จะถามคุณ
>>>ผมอยากจะเล่าเรื่องเรื่องหนึ่งให้คุณฟังก่อน”
>>>
>>>ชายหนุ่มพูดถามขึ้นมา
>>>
>>>“ได้ค่ะ คุณพูดมาได้เลย”
>>>เจ้าของร้านสาวก็สนใจที่จะฟัง
>>>
>>>ชายหนุ่มก็เล่าเรื่องเรื่องหนึ่งซึ่งผ่านมานานมากแล้ว
>>>
>>>“เมื่อก่อนผมมีแฟนคนหนึ่ง
>>>เราสองคนก็ตัดสินใจที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในอนาคตแล้ว
>>>ความรักของเรา สองคนนั้นถึงแม้จะธรรมดา แต่แค่นี้ผมก็พอใจแล้ว
>>>เพราะผมรักเธอมาก เพียงแค่มีเธออยู่ข้างๆผมก็มีความสุขมากแล้ว
>>>แต่ทว่า ความสุขอันนี้มันช่างสั้นนัก
>>>หลังจากนั้นก็มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น
>>>ก่อนหน้าพิธีหมั้นของเราสองคนหนึ่งเดือน คืนนั้นผมมีธุระต้องทำ
>>>จึงไม่สามารถไปส่งเธอกลับบ้านได้ ในคืนนั้น เธอโดนคนร้ายรุมข่มขืน...
>>>”
>>>“แล้วหลังจากนั้นเป็นอย่างไรคะ?
>>>ความรู้สึกของคุณที่มีต่อเธอเปลี่ยนไปหรือ?”
>>>
>>>เจ้าของร้านสาวถามด้วยความสงสาร
>>>
>>>“ถึงแม้จะมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น
>>>ความรักของผมที่มีให้เธอก็คงยังมั่นคง มิได้แปรเปลี่ยนเลยสักนิด
>>>ผมก็ตั้งใจจะจัดพิธีหมั้นขึ้นตามเดิม แต่... เธอคิดไม่ตก
>>>เธอเชื่อว่าเธอไม่ได้เป็นเธอคนเดิมแล้ว ในวันหมั้นของเราสองคนวันนั้น
>>>เธอผูกคอตาย โชคยังดีที่ว่าพวกเราพบเธอได้เร็ว ช่วยชีวิตเธอไว้ได้
>>>แต่เพราะว่าสมองขาดอ็อกซิเจ็นนานเกินไป
>>>ทำให้เธออยู่ในสภาพไม่มีความรู้สึกตัว
>>>และอาจจะไม่ฟื้นขึ้นมาเลยก็ได้... สุดท้าย เธอก็ฟื้นขึ้นมา
>>>เมื่อผมรู้ว่าเธอฟื้นขึ้นมาแล้วก็รีบไปหาเธอ
>>>แต่พ่อแม่เธอขวางกั้นผมไว้ไม่ให้ไปพบเธอ พวกเขาคุกเข่าลงมาขอร้องผม
>>>พูดว่า ลูกสาวเขาตื่นกลัวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับตัวเธอมาก ตอนนี้
>>>กลายเป็นว่าความทรงจำบางส่วนได้หายไป
>>>หมอบอกว่าเมื่อคนโดนกระตุ้นจิคใจอย่างแรง
>>>ก็อาจจะเลือกที่จะหลบหลีกความทางจำอันนั้นโดยการฝังลึกไว้ในใจตัวเอง
>>>ไม่ต้องการที่จะจำเรื่องเลวร้ายนั้นอีก
>>>เธอลืมหมดทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขาด้วย
>>>พ่อแม่เธอขอร้องให้ผมอย่าเพิ่งไปพบเธอสักพัก
>>>เขาไม่ต้องการให้เธอนึกถึงเรื่องน่าเศร้านั้นอีก
>>>เพราะกลัวว่าเธอจะฆ่าตัวตายอีก
>>>ผมให้สัญญากับพ่อแม่ของเธอไว้ว่าจะไม่ไปพบเธอก่อนจะครบสิบปี
>>>ถึงแม้จะบังเอิญเจอกันในที่อื่น ก็จะทำเป็นไม่รู้จัก
>>>ไม่ทักทายกันเด็ดขาด ช่วงเวลานั้นมันช่างทรมานยิ่งนัก อยากรักเธอ
>>>แต่ไม่อาจทำได้ อยากจะพบหน้าเธอ แต่ก็ไปพบไม่ได้ วันนี้
>>>เป็นวันครบสิบปีนั้นแล้ว”
>>>
>>>“ขอแสดงความยินดีให้ด้วยค่ะ คุณรอคอยมาสิบปีแล้ว
>>>ในที่สุดวันนี้ก็สามารถไปพบเธอได้แล้ว”
>>>
>>>“ใช่ครับ แต่... ยิ่งใกล้ถึงเวลานี้ ผมก็ยิ่งกลัว สิบปีที่ผ่านมานี้
>>>ความรักผมนั้นยังไม่เปลี่ยน แต่ตัวเธอล่ะ?
>>>ถ้าผมเล่าเรื่องในอดีตให้เธอฟัง เธอก็ยังจำผมไม่ได้
>>>แล้วผมจะทำยังไงดีล่ะ? หรือว่าเธอได้แต่งงานไปแล้ว
>>>ผมควรจะทำเช่นไรดี? เพราะเช่นนี้ ผมอยากจะถามคุณว่า คุณคิดอย่างไร?
>>>ถ้าแฟนผมคนนี้แต่งงานไปแล้ว ผมควรจะบอกให้เธอ
>>>ได้รับรู้เรื่องนี้มั้ย?”
>>>
>>>เจ้าของร้านสาวก็พูดอย่างจริงใจว่า
>>>
>>>“ถ้าสมมุติว่าเธอมีแฟนแล้ว ก็ไม่เป็นไร
>>>เพราะทั้งสองฝ่ายยังไม่ได้แต่งงานกัน คุณยังมีโอกาศ
>>>แต่ถ้าเธอคนนั้นได้แต่งงานมีครอบครัวไปแล้ว
>>>คุณก็ไม่ควรไปทำลายครอบครัวเขา” ชายหนุ่มได้รับฟังแล้ว
>>>ก็แค่ตอบสั้นๆด้วยความผิดหวัง...
>>>
>>>“นั่นสินะ...”
>>>
>>>`Ding Ding` พอดีเวลานี้ก็มีแขกคนอื่นเข้ามาในร้าน
>>>เจ้าของร้านสาวก็พูดกับชายหนุ่มว่า
>>>
>>>“ฉันต้องไปต้อนรับแขกแล้ว เชิญตามสบายนะคะ”
>>>
>>>เธอเดินออกไปได้สองก้าว ก็หันกลับมาถามเขาว่า
>>>
>>>“จริงสิ คุณเพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรก ยังไม่ค่อยสนิทกับฉันมากนัก
>>>ทำไมถึงเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟังล่ะคะ?”
>>>
>>>“เพราะว่า เธอคนนั้นเคยพูดเอาไว้ว่า หลังแต่งงานแล้ว
>>>เธออยากจะเปิดร้านกาแฟเล็กๆอย่างนี้เหมือนกัน”
>>>
>>>ชายหนุ่มคิดสักครู่ถึงตอบออกมา
>>>
>>>“อ๋อ อย่างนี้เองหรือคะ”
>>>
>>>พูดจบเธอก็หันหลังกลับเดินไปต้อนรับแขกที่เข้ามาใหม่
>>>ชายหนุ่มมองตามร่างของเจ้าของร้านสาวนั้น น้ำตาเขาค่อยๆหยาดไหลออกมา
>>>เขาตัดสินใจไม่บอกเธอว่า แท้จริงแล้วเขามาที่ร้านนี้เพื่ออะไร
>>>แฟนของเขาคนนั้น อยู่ใกล้แค่เอื้อม
>>>แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเธอนั้นมันช่างไกลยิ่งนัก
>>>กาแฟในแก้วนั้น ก็ไม่รู้เย็นลงตั้งแต่เมื่อไหร่...
 
 
Updated 3/17/2006
There are no categories in use.